Armoede


Van de 94 miljoen Mexicanen, zijn er meer dan 20% officieel erkend als personen die leven in “extreme armoede”? Deze 20 miljoen armen komen hoofdzakelijk uit 3 van de 29 Staten waaruit Mexico bestaat : Oaxaca, Chiapas en Guerrero. Het is in de Staat Oaxaca (spreek uit Wahaka) dat La Casa werkt. Volgens enkele mexicaanse kranten loopt het percentage extreme armen in deze 3
Staten op tot 50%…

Met de oogst kunnen de families zich
hoogstens enkele maanden voeden.

1. Lokale economie

Het is een bijzonder arme regio : los van een beetje toerisme, langsheen de kust, en enkel in een paar dorpen, en het ambachtelijk vissen, bestaan er haast geen economische bronnen. Een maandelijks inkomen van 250 dollar (272 euro) wordt er als goed betaald beschouwd. De landbouwgrond levert weinig niks op. De landbouwaktiviteit is gericht op het kweken van mais en tropisch fruit, hoofdzakelijk tijdens het regenseizoen. De eenzijdige voeding en het gebrek aan hygiëne zijn veel voorkomende plagen, naast malaria en dysenterie, om maar te zwijgen van het alcoholisme en druggebruik.

Het onderwijs is vaak rudimentair,
er is geen educatief materiaal.

2. Analfabetisme

Onnodig te onderstrepen dat onder de volwassenen boven de 40 jaar analfabetisme schering en inslag is. Dit stelt de ouders in de onmogelijkheid hun kinderen te helpen met hun schooltaken. Het onderwijs is vaak rudimentair (geen enkel educatief materiaal).Vele kinderen verlaten de school reeds vanaf het basisonderwijs. Statistieken van 1993 van de Staat Oaxaca tonen dit aan : 26% volgde geen enkel vorm van onderwijs, 29,3 % beëindigde niet het basisonderwijs. Slechts 23,5% heeft het secondair onderwijs aangevat.

De huizen bestaan uit een enkele kamer van cement en
een houten keuken.

3. Huisvesting

Om buitenlandse toeristen aan te trekken, waren de autoriteiten genoodzaakt de infrastructuur te verbeteren in bepaalde kust-agglometaties. De dorpen in het binnenland bleven berooid achter. De huizen hebben meestal slechts 1 leefruimte, opgetrokken uit cement geschonken door de regering nadat een orkaan in 1997 vele huizen vernield had. De aangrenzende keuken is van hout. Het dak is bedekt met palmbladen of golfplaten met daarover een laagje asfalt.
Vanaf de leeftijd van 14-15 jaar gaat men werken voor een hongerloon (55 euro/7 dagen werkweek) in de hotelletjes en restaurantjes. Vaak verliest men al 20 tot 30 % van hun loon aan verplaatsingskosten. De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit indianen. Het is niet uitzonderlijk om in het het binnenland oudere inwoners te ontmoeten die de spaanse taal niet machtig zijn. Ze spreken enkel zapatheeks.